Robert's verjaardag 2009

Robert, tot straks

"Robert, tot straks" is wat ik tegen je zeg,
Want op dit moment ben je al onderweg.
Jij weet dat deze weg niet zo lang is,
En het is niet jij, maar ik die hier voor bang is.

Jij bent al heen gegaan, en dat maakt me een beetje boos,
Maar straks is ons volgend samen zijn geheel tijdloos.
Bij deze boosheid waren tevens wat verwarringen,
Waardoor sommige dingen anders dan ander gingen.

Maar straks kunnen we alles bijpraten,
Zoals we vroeger bij elkaar zaten.
Het zal nog wel even duren, volgens mij nog velen uren,
Eer dat wij samen van boven naar de nabestaanden kunnen turen.

Veilig zit jij nu al in het felle licht,
Maar voor dit licht knijp ik nu mijn ogen nog even dicht.
Ik heb nog een lange weg te gaan,
En weet dat jij in moeilijke tijden naast me zult staan.

“Tot straks, Robert" zei ik als je wegging, om dan later terug te komen,
Maar nu zeg ik dit in herinnering, en in mijn aller mooiste dromen.
Straks is niet tijds gebonden,
Straks is als ik je weer zie, en heb gevonden.

Robert, tot straks

De brandende R

Oplaten van de geluksballonnen

Rond het kampvuur

Foto's

Op het strandje bij de Noorderplassen, waar Robert in het verleden vaak met zijn vrienden samenkwam om te chillen, hadden wij nu bedacht hem daar te herdenken. Zijn vriendengroep uit Almere was wederom aanwezig en hadden iets moois voor Robert gedaan. Zie de foto's die genomen zijn van de brandende R op het strand. Kippenvel! Zelf liet ik met mijn dochter Dianne en vrienden en familie geluksballonnen de lucht in gaan. Deze verdwenen aan de horizon. Even later las ik nog een gedicht voor bij het kampvuur, en Anne droeg ook nog iets moois voor.

Ook nu zal Robert dit prachtig vinden, waar je ook bent Robert we blijven altijd van je houden.

Robert's verjaardag 2008

Familie, vrienden en kennissen kwamen bij elkaar om Robert te gedenken op zijn 19e verjaardag op vrijdag 23 mei

Toespraak Joke op het strand van Zandvoort op 23-05-8

Bij herdenking van Robert.

Kijk ons hier nu staan, lieve zoon van me. We zijn allemaal voor jou hiernaar toegekomen om je 19^e verjaardag voor jou te vieren.

We hopen dat je onze liefde kunt voelen daarboven. Wat zou ik op deze dag graag een knuffel van je krijgen! Van s’ochtends vroeg tot s’avonds laat ben je in mijn gedachten, lieve schat.

Soms val ik 's avonds op de bank in slaap en als ik dan weer wakker word denk ik heel even dat alles weer als vroeger is. Er zijn elke dag zoveel dingen die ik mis. Dat heerlijke gevoel van toen je als klein jongetje bij me op schoot zat en ik jou omarmde. Dat kleine knuistje in mijn hand als we gingen wandelen. En wat zou ik je graag nog 1 keer achter je draaitafel willen zien staan. Er zijn zoveel leuke herinneringen. Je kon qua eten al blij worden van een bord aardappels met bietjes en een bal gehakt. Je zei dan; ha , lekker mam! Heel vaak zei je ook, mam , maak je morgen een supergrote gehaktbal voor me!

Als ik naar de foto’s van jou samen met Anne, je vrienden en neven kijk word ik heel ontroerd. Je had met hun zoveel plezier en geluk. Maar toch onder dat vrolijke gezicht zat ook veel onzekerheid. Ik begrijp nu zo goed dat jij het leven niet meer aankon. Het lijden in jouw hoofd, werd je teveel. Ik vind het leven zonder jou ook bijna onleefbaar. Geen een moeder en vader kan zonder haar kind. Geen een zusje kan zonder haar broer. Maar als ik het allemaal niet meer zie zitten met mijn verdriet zijn Dianne en papa er voor mij om mij te steunen. We zijn heel erg verbonden met elkaar. Ik hoop dat die verbondenheid jou kracht geeft daarboven.

Heel veel kusjes van ons voor jou!

Rust zacht,

Ik mis je en ik hou van je!

Voorgelezen bij het graf op 23-05-08 verjaardag van Robert.

Lieve Robert,

Wat vreemd om zo jouw 19^e verjaardag te vieren wetende dat jij niet meer leeft. Een fijn gezin die kompleet was, eerst kregen we Dianne een mooie dochter, en toen een paar jaar later kwam jij Robert een mooie zoon. Dat fijne gezinnetje heb ik nog steeds maar het heeft wel een flinke deuk opgelopen, het besef is met de dag erger aan het worden want ik heb geen zoon meer. Ik wilde nog zoveel met je doen, we hebben verdorie nog nooit samen gevist realiseerde ik me laatst. En al het andere zal ik ook nooit meemaken je verder volwassen zien worden en zien slagen in het leven,Carrière kansen krijgen een mooie baan en een gezinnetje krijgen, ik zal het nooit weten want je bent er niet meer. Als ik blije momenten zie, van zo maar een vader met zijn zoontje bij een glijbaan dan breekt me hart en denk ik weer aan vroeger, ook hoe ik jou fietsen leerde, voor het eerst zonder zijwieltjes dat moment zal altijd in mijn geheugen blijven hoe trots je was dat je dat kon. Ook als voetballertje was je vrolijk en gedreven om het goed te doen, ga ook eens naar voren schreeuwde ik nog, nee hoor je bleef achter staan de vaste sluitpost en niemand die er langs kwam een verdediger die er altijd stond. Ook een dagje bij Ajax geweest om te laten zien hoe goed je het kon, dat moment lijkt nog niet zo lang geleden. Zwemlessen op de zaterdagochtend, je vond het heerlijk om te mogen zwemmen. Dat kleine kereltje wat ik daarna afdroogde had altijd praatjes voor tien. Uiteindelijk kon je zwemmen als de beste trots kwam je aangerend met je A- diploma. Robert, ik zal je altijd blijven herinneren als die lieve jongen met die mooie blauwe ogen, dat neemt niemand mij meer af. Alleen ik had vanuit een andere dimensie moeten kijken naar dit leven en niet jij. Ik kan nog heel veel vertellen, en misschien ga ik dat ook nog doen via een boek die ik wil schrijven.

Ik hoop oprecht dat je nu ergens bent waar het goed is, en dat je de zorgen niet meer in je hoofd hebt zitten.

En kom binnenkort weer eens in een droom terug, want dat was wel heel fijn de laatste keer.

Rust zacht,

Papa

Gedicht van Cor

Ik kan mijn emoties niet kwijt hier

daarom maak ik voor jou een gedicht op papier

Mijn pen begint vanzelf de woorden te schrijven

waarom mocht jij niet langer bij mij blijven

Jouw sterven is voor mij een lijden

afscheid nemen kon niet meer

Te weten dat ik jou lang moet missen

dat doet zo ontzettend zeer

Jij hebt extra kleur aan mijn leven gegeven

waarom ben jij niet langer blijven leven

Ik had je nog zoveel willen zeggen

misschien ook nog iets uit willen leggen

Maar ik weet zeker er komt een keer

dan zien wij elkander weer

Ik moet verder, dat is waar

maar dit alles valt mij zwaar

Wat is tijd, ik ben je kwijt

je was te jong, nog niet voorbereid

Toch is er iets dat troost mij nog het meest

ik ben er trots op dat jij in dit leven mijn zoon bent geweest

144 dagen geleden

Het is nog steeds niet echt

En elke dag weer een nieuw gevecht

Van buiten een lach, van binnen een traan

Voor het oog met ons drieën verder gaan

Soms gaat het goed, vaak heel zwaar

Je bent in ons hart, dat blijft een feit

Gewoon met ons viertjes.... voor altijd

Toespraak Joke bij het graf van Robert op 23-05-08

Lieve, lieve Robert,

Voor ons ben jij vandaag gewoon 19 jaar geworden! Van harte gefeliciteerd, lieve schat! Kon ik je vandaag maar even vasthouden en knuffelen daar heb ik alles voor over.

Voor altijd is mijn 1^e gedachte als ik wakker wordt s’morgens : mijn lieve jongen is er niet meer. Kon ik maar 1 dag wakker worden en dat jij er dan gewoon weer bent. Ik denk aan de tijd dat ik in het weekend s’nachts op de bank op je lag te wachten na het uitgaan en ik zie je zo weer door de schuifpui naar binnen komen lopen. Hoi mam, zei je dan soms vond je het ook vervelend dat ik dat deed. Je hoeft toch niet op me te wachten zei je dan, zelfs die opmerking zou ik nu heel graag horen. En je altijd vrolijke gezicht staat voor eeuwig in mijn gedachten. Het is fijn om aan jou te denken maar het doet ook veel pijn. Het raakt ons erg dat we tijdens jouw laatste dagen niet zagen hoe moeilijk je het had. Hoe eenzaam moet jij je gevoeld hebben die laatste nacht. En wij wisten niet waar je was. Ik begrijp nu wel heel goed hoe jij je gevoeld moet hebben. Onder je vrolijke gezicht zat een ongelukkige jongen. Ik lijk ook redelijk vrolijk maar voel me ook zeer verdrietig elke dag. Maar ik voel in tegenstelling tot jou wel de liefde van Dianne en papa. Door jouw geestelijke toestand kon je onze liefde niet meer voelen. Ik kan nu alleen maar hopen dat je gelukkig bent en rust hebt in je hoofd. En dat nare gevoel in je hoofd weg is.

Die rust gun ik je heel erg

Rust zacht,

Jarige jongen!